|
|
|
Хирургия. Жауаптары бар тесттер (250 сұрақ) - 2020 ж
1. Кандидамикозда қандай дәріні қолдануға кеңес беріледі?
1) мономицин;
2) сульфадимезин;
3) нистатин;
4) стрептомицин;
5) пенициллин.
2. Тотықтырғыштарға жататын антисептикті белгілеңіз:
1) бор қышқылы;
2) карбол қышқылы;
3) хлорамин;
4) сынаптың оксицианиді;
5) сутегі пероксиді, калий перманганаты.
3. Іріңді жараға ас тұзының гипертониялық ерітіндісіне малынған тампонмен дренаж қойылған. Антисептиканың қандай түрі қолданылған?
1) химиялық;
2) биологиялық;
3) механикалық;
4) физикалық;
5) аралас.
4. Төмендегі әдістердің қайсысы физикалық антисептикаға жатады ?
1) жараны
алғашқы хирургиялық өңдеу;
2) жарадағы некрозданған тіндерді алып тастау;
3) жараны тампонмен дренаждау;
4) жараны
антисептикпен жуу;
5) жараға құрамында фермент бар маймен таңғыш салу.
5. Кеуде қуысынан резеңке түтікше дренаж арқылы өздігінен экссудат шығады. Антисептиканың қандай түрі қолданылған?
1) механикалық;
2)
физикалық;
3) микробиологиялық;
4) химиялық;
5) биологиялық.
6. Механикалық антисептикаға не жатады?
1) жараны
сутегі тотығы ерітіндісімен шаю;
2) жараны дәкелі тампонмен дренаждау;
3) жарадағы өліеттенген тіндерді алып тастау;
4) аяқ - қолды гипсты таңғышпен иммобилизациялау.
5) аяқ- қолды иммобиоизациялау және шаю
7. Сутегі пероксидінің қандай әсері неғұрлым әлсіз байқалады?
1) антимикробты;
2) көпіргіштік;
3) дезодоранттық;
4) жараны механикалық тазарту;
5) органолептикалық.
8. Корнцангты сақтау үшін қандай антисептиктің ерітіндісі жиі қолданылады?
1) сулема;
2) этилол спирті;
3) йод;
4) хлорамин;
5) йодонат.
9. Беткейлі антисептикаға жататынын белгілеңіз.
1)
антисептикті ағзаның қуыстарына енгізу;
2) антибиотиктерді бұлшық етке егу;
3) антисептикті жара маңындағы тіндерге енгізу;
4) жараны фурацилин ерітіндісімен шаю;
5) 1% фурагин ерітіндісін көк тамырға егу.
10. Биологиялық антисептика әдістеріне жататын емдік шараларды белгілеңіз:
1) жараны
алғашқы хирургиялық өңдеу;
2) жараны сутегі тотығы ерітіндісімен шаю;
3) бұлшық етке стрептомицин егу;
4) ішке
сульфадиметоксин беру;
5) ақуызды диета.
11. Натрий хлоридінің гипертоникалық ерітіндісі қандай мақсатпен қолданылады?
1) жараны
алғашқы хирургиялық өңдеу үшін;
2) сіңдіргіш компресс үшін;
3) кесетін аспаптарды залалсыздандыру үшін;
4) іріңді қуыстар мен жараларды дренаждау үшін;
5) басқыш ретінде.
12. Жараларды шаю үшін фурациллин ерітіндісі қандай концентрацияда қолданылады?
1) 1:200;
2) 1:500;
3) 1:2000;
4) 1:5000;
5) 1:10 000.
13. Биологиялық антисептикаға жатпайтынын белгілеңіз:
1)
вакциналар;
2) арнайы сарысулар;
3) антибиотиктер;
4) сульфаниламидтер;
5) қан алмастырып құю.
14. Бұрын қандай зат антисептик ретінде алғашқы болып қолданылған?
1) сутегі
пероксиді;
2) сулема;
3) йодтың спиртті ерітіндісі;
4) бор қышқылы;
5) карбол қышқылы
15. Альдегидтер тобына жататын антисептикті белгілеңіз:
1) карболол қышқылы;
2) сулема;
3) калий перманганаты;
4) формалин;
5) күміс нитраты.
16. бояғыштар топтарына жататын антисептикті белгілеңіз:
1) фурацилин,
фурагин;
2) риванол, метилен көгі, бриллиант жасылы;
3) йодонат,
йодопирон;
4) хлорлы әк ерітіндісі;
5) ешқайсылары
17. Физикалық антисептиканың мәні неде?
1)
науқастың иммунитетін арттыру;
2) микробтардың патогендік қасиеттерін әлсірету;
3) жарадағы микробтарды жою;
4) жарада микробтардың дамуына қолайсыз жағдайлар жасау;
5) жарадағы микробтардың спораларын жою.
18. Кандидомикозда қандай препарат тағайындалады?
1) канамицин;
2) леворин;
3) тетрациклин;
4) фурагин;
5) эритромицин.
19. Іріңді жара антисептик ерітіндісі ағынымен жуылып, дренаж қойылған. Антисептиканың түрін атаңыз?:
1)
химиялық;
2) физикалық;
3) механикалық;
4) биологиялық;
5) аралас.
20. Қан кетудің анықтамасына сәйкес толық жауапты таңдаңыз:
1)
қанның қоршаған ортаға бөлінуі;
2) қанның ағза қуыстарына жиналуы;
3) қанның тіндерге өтуі;
4) қанның тіндерге, ағза қуыстарына немесе
қоршаған ортаға ағуы;
5) қанның қоршаған орта мен ағза қуыстарына
жиналуы.
21. Ең толық жауабын белгілеңіз: қан кетудің себебі болып табылады:
1)
жарақаттың нәтижесінде қантамырларының зақымдануы;
2) қан тамырлары іргесінің өткізгіштігінің артуы;
3) сепсис;
4) қан тамырлар жарақаты, нейротрофикалық
өзгерістер;
5) цинга.
22. Қан кетудің белгілерін қандай классификация толығырақ сипаттайды?
1)
анатомиялық, себебіне қарай, клиникалық белгілеріне
байланысты, даму мерзіміне қарай;
2) анатомиялық, физиологиялық, даму мерзіміне қарай, даму
себебіне байланысты
3) даму себебіне байланысты, анатомиялық, физиологиялық,
клиникалық белгілеріне қарай, даму мезгіліне байланысты;
4) анатомиялық, физиологиялық, клиникалық, даму мезгіліне
қарай;
5) этиологиялық, анатомиялық, физиологиялық,
клиникалық.
23. Анатомиялық классификация бойынша қандай қан кетулерді ажыратады?
1)
алғашқы, екіншілік;
2) жасырын ішкі, жасырын сыртқы;
3) артериальді, венозды, капиллярлы, паренхиматозды;
4) ерте,
кеш;
5) сыртқы, ішкі.
24. Даму себебіне байланысты қандай қан кетулер бар?
1) механикалық, нейротрофикалық;
2)
септикалық, физиологиялық;
3) механикалық, артериальді, венозды.
4) физиологиялық, механикалық
5) нейротрофикалық, артериальді, венозды
25. Клиникалық белгілеріне байланысты қандай қан кету түрлері бар?
1)
септикалық, каррозивті;
2) артериальді, венозды, капиллярлы;
3) ерте, кеш;
4) сыртқы, ішкі, жасырын;
5) біріншілік, екіншілік.
26. Даму мерзіміне байланысты қан кетідің қандай түрлері бар?
1) біріншілік, ерте екіншілік, кеш екіншілік;
2)
ұзақ, ұзақ емес;
3) профузды, интенсивті, интенсивті емес;
4) жедел, созылмалы, рецидивті;
5) тоқтаған, жалғасулы.
27. Гематома дегеніміз не?
1) тіндермен шектеулі қанның жиналуы;
2) паренхиматозды мүшелерге қан құйылу;
3) буын қуысына қан жиналу;
4) қанның жұмсақ тіндерге сіңуі;
5) қанның плевра не құрсақ
қуысына жиналуы.
28. Қан кетудің симптомдары қалай жіктеделі?
1) жергілікті, жалпы;
2) айқын,
жасырын;
3) сыртқы, ішкі;
4) біріншілік, екіншілік;
5) бірен- саранды, көпшілік.
29. Ең толығырақ жауабын белгілеңіз: қан кетудің қауіпі неде?
1) шок, коллапс, анемияның дамуы, өмірлік маңызы бар мүшелердің қысылуы;
2) шок,
коллапс, нақты аневризманың дамуы;
3) шок, анемия, лейкопенияның дамуы;
4) коллапс, ағза мүшелері қызметінің бұзылуы,
асфиксияның дамуы;
5) анемия, лейкоцитоз, ацидоздың дамуы.
30. Нағыз аневризма дегеніміз не?
1) жүректің немесе қан тамырлар іргесінің патологиялық кеңеюі;
2)
гематоманың түзілуімен қан тамырлар іргесінің жарылуы;
3) артерия іргесінің қабаттап сыдырылуы;
4) артерияның гематома ішінде орналасуы;
5) венаның кеңеюі.
31. Қан тоқтату тәсілдері қандай топтарға бөлінеді?
1) уақытша, түпкілікті;
2) физикалық, химиялық;
3) механикалық, биологиялық
4) сенімді, сенімсіз
5) дәрігерге дейінгі, дәрігерлік.
32. Уақытша гемостаз жүзеге асырылатын тәсілдерді белгілеңіз:
1) жарадағы
қан тамырларын байлау арқылы;
2) қан тамырына тігіс салу арқылы;
3) қан тамырын протездеу арқылы;
4) қыспалы таңғыш, шиыршық,
саусақпен басу арқылы;
5) диатермокоагуляция арқылы.
33. Қыс мезгілінде аяққа үзбей қан тоқтататын шиыршық салу ұзақтығын белгілеңіз:
1) 3
сағат;
2) 4 сағат;
3) 30 минут;
4) 2 сағат ;
5) 45 минут
34. Қансыраудың компентациялық фазаларын атаңыз:
1) сақтандырғыш, компенсаторлы;
2) толық,
жартылай;
3) біріншілік, екіншілік;
4) табиғи, жасанда;
5) субкомпенсация, декомпенсация.
35. Қанды түбегейлі тоқтату тәсілдері қай жауапта толық белгіленген?
1)
механикалық, биологиялық, этиологиялық;
2) физикалық, химиялық, биологиялық, аралас;
3) механикалық, физикалық, химиялық,
биологиялық;
4)
механикалық, физикалық, патогенетикалық;
5) химиялық, термиялық, аралас.
36. Гемостаз мақсатында қант тамырға тігіс қандай қан тамырлары зақымданғанда салынады?
1) капиллярлар;
2) артериола;
3) венула;
4) кез келген қан тамырлары;
5) магистральді қан тамырлар.
37. Қолқа жарақатында түбегейлі қан тоқтату тәсілін белгілеңіз:
1)
жарадағы қан тамырын байлау;
2) тігіс салу;
3)
қан тоқтататын қысқыш салу;
4) жараның тампонадасы;
5) қан тамырын бойымен байлау.
38. Қан кетудің жалпы симптомдарын белгілеңіз:
1) қан қысымының төмендеуі, тахикардия
2) терінің бозаруы, естен тану, әлсіздік
3) гематокрит көрсеткішінің артуы
4) гемоглобин мөлшерінің кемуі
5) гемоперитонеум дамығанда перитонеальді симптомдардың дамуы
39. Жасырын сыртқы қан кетуді белгілеңіз:
1) гастродуоденальді жарадан, жатырдан, бүйректен, ішектен қан кету.
2) құрсақ және кеуде қуыстарына өткен жарадан, ішектен қан кету, гемартроз.
3) жұмсақ тіндер гематомасы, отадан кейін тігіс салынған жарадан екіншілік ерте қан кету
4) гастродуоденальді жарадан, отадан кейін тігіс салынған жарадан қан кету, гемартроз.
5) жатырдан, бүйректен қан кету, жұмсақ тіндер гематомасы, гемартрозы
40. Қан тобы дегеніміз не?
1)
лейкоцитарлы антигендер жиынтығы;
2) сарысу ақуыздары;
3) эритроцитарлы антигендер жиынтығы;
4)
жүре қалыптасатын антиденелер жиынтығы;
5) иммунндық антиденелер жиынтығы.
41. Гемотрансфузиологиялық практикадағы АВО жүйесіндегі антигендер мен антиденелердің маңызы неде?
1)
ағзаның жағдайын сипаттайды;
2) құйылатын қанның үйлесімділігін
(сәйкестігін) көрсетеді;
3)
маңызы жоқ;
4) гемотрансфузияның көлемін анықтайды;
5) барлығы дұрыс
42. Резус- факторды анықтағанда антиген–антиденелер реакциясы қалай аталады?
1)
псевдоагглютинация;
2) панагглютинация;
3) изоагглютинация;
4)
гетероагглютинация;
5) гомоагглютинация.
43. АВО жүйесі бойынша қан тобын анықтау кезінде Цельсия бойынша температура қанша болу керек?
1) 5-8;
2) 12-14;
3) 15-25;
4) 26-38;
5) 46-48.
44. АВО жүйесі бойынша қан тобын анықтау кезінде панагглютинация болудың себебі не болуы мүмкін?
1) натрий
хлоридінің изотоникалық ерітіндісін қосу;
2) температуралық тәртіпті сақтамау;
3)
жарамдық мерзімі өтіп кеткен сарысуды қолдану;
4) қан гемолизі;
5) реактивтердегі кальций йондары мөлшерінің артуы.
45. Қан тобын анықтау кезінде аутоагглютинацияның себебі болуы мүмкін?
1)
эритроцитердің агглютинацияға қабілеттілігінің
әлсіздіг;
2) сарысу мен қан қатынасының дұрыс болмауы;
3) температураны сақтамау;
4) реактивтердегі кальций йондары мөлшерінің артуы;
5) эритроциттердің аутоантигендермен сенсебилизациялануы.
46. Қан тобын анықтауда қателерлің көпшілігі немен байланысты?
1)
реакцияның температура тәртібін сақтамау;
2) реактивтер мен қан қатынасының дұрыс болмауы;
3) жарамдық мерзімі өтіп кеткен реактивовтерді қолдану;
4) реакцияның жүру уақыты мен орындау техникасын
сақтамау;
5) барлығы.
47. АВО жүйесі бойынша қан тобы мен резус- факторды анықтау үшін қанды қалай алады?
1)
саусақтан заттық шыныға;
2) венадан меланжерге;
3) саусақтан заттық шыныға натрий цитратын қоса отырып;
4) көк тамырдан таза құрғақ пробиркага;
5) көк тамырдан натрий хлоридінің изотоникалық ерітіндісі бар пробиркаға.
48. Қан құюда қан тобын тексереді:
1) алғашқы
гемотрансфузия алдында;
2) әр гемотрансфузия алдында;
3) паспорттағы
мәлімет жеткілікті, анықтап қажеті жоқ
4) тексермейді, ауру тарихындағы мәлімет жеткілікті;
5) тексермейді, анамнезіндегі мәлімет
жеткілікті.
49. Наркоздың әсеріндегі науқастарға қан құйғанда қан тобының қандай сәйкестік сынамалары жүргізілу керек?
1) барлық үйлесімділік (сәйкестік) сынамалары толық көлемде;
2)
биологиялық сынама жүргізілмейді;
3) тек биологиялық сынама жүргізіледі;
4) тек АВО жүйесі бойынша тексеріледі ;
5) тек резус-фактор бойынша.
50. Қан құю алдында акушерлік және гемотрансфузиялық анамнездердің неге мүмкіндік береді?
1) гемотрансфузиялық асқынулардың алдын алуға;
2) тез
арада донорлық қан таңдауға
3) науқастың резус тиесілігі мен қан тобын анықтауға;
4) тұқым қуалайтын ауруларды анықтауға;
5) ауру тарихын толтыруға.
51. Науқасты гемотрансфузияға дайындау барысында қандай дайындық қажет?
1) жалпы
несеп анализі;
2) жалпы қан анализі;
3) Гемотрансфузиялық анамнез жинау;
4) акушерлік анамнез жинау;
5) барлығы дұрыс.
52. Гемотрансфузияны қандай әдістермен жүргізуге болатынын көрсетіңіз:
1) көк тамырға, артерияларға, сүйек ішілік;
2) тері
астына, көк тамырға, артерияларға;
3) көк тамырға, перидуральді, энтеральді;
4) көк тамырға, тері астына, эндолимфатикалық;
5) артерия арқылы, сүйек ішілік, эндотрахеальді.
53. Қаннан және оның құрама компоненттерінен босаған флакондармен не істейді?
1) жуып
лабораторияға тапсырады;
2) жояды;
3) флаконда 10–15 мл қан қалдырып 2 тәулікке дейін
сақтайды;
4)
флаконда 10–15 мл қан қалдырып, 30 тәулікке дейін
сақтайды;
5) флаконда 10–15 мл қан қалдырып, науқас ауруханадан
шыққанға дейін сақтайды.
54. Гемотрансфузилық асқынулар даму мүмкіншілігі бар қандай реципиенттер қауіпті топқа жатады?
1)
бұрын қан құйылғандар;
2) бұрын инфекциялық аурулармен ауырғандар;
3) қатерлі ауруларға шалдыққандар;
4) қан ауруына шалдыққандар;
5) реципиенттердің ондай тобы жоқ.
55. Жаңа туған нәресте қанының қандай ерекшеліктері бар?
1)
агглютининдері әлсіз дамыған;
2) агглютиногендері әлсіз, агглютининдері болмайды;
3)
агглютининдері және агглютиногендері әлсіз;
4) ерекшеліктері жоқ;
5) эритроциттердің резистенттігі күрт төмен.
56. жаңа туған нәрестенің қан тобын анықтауда қателіктер жібермес үшін қажет:
1) реакцияның
өту уақытын ұзарту;
2) изогемагглютиндер титрі жоғары реактивтер қолдану;
3)
реакцияны 25 °С жоғары температурада жүргізу;
4) 0,9% натрий хлориді ерітіндісін қолданудан бас тарту;
5) барлығын ескеру.
57. Кейбір ерекше жағдайларда 0/I/ қан тобын басқа топты адамдарға құюға болады, бірақ оның мөлшері қаншадан артық болмауы керек?
1) 100 мл;
2) 200 мл;
3) 300 мл;
4) 400 мл;
5) 500 мл.
58. Аяқ - қолға шиыршық дұрыс салынғандықтың белгісін көрсетіңіз:
1) Венозды қан кету біраз жалғасады, аяқ- қол бозарады, шиыршықтан төмен пульс анықталмайды.
2) венозды қан кету ұзаққа созылады, аяқ- қол көгереді, пульс анықталмайды.
3) венозды қан кету біраз жалғасады, аяқ- қол мәрмәр түстес болады, пульс анықталады.
4) венозды қан кету ұзаққа созылады, аяқ- қол құба- қызыл түсті, пульс анықталмайды
5) венозды қан кету біраз жалғасады, аяқ- қол көкшіл реңді, пульс анықталмайды.
59. Уақытша қан тоқтату әдістерін белгілеңіз:
1) қысып таңу, шиыршық салу, дәке тампондарымен тампонада жасау, қысқыш салу
2) жараға гемостатикалық губка салу, жараға бұлшық етпен тампонада жасау.
3)электрокоагуляция, қан тамырын байлау, қысқыш салу.
4) қан тамырына тігіс салу, қысып таңу, шиыршық салу
5)қысқыш салу, жараға гемостатикалық губка салу, қантамырын тігу.
60. Шоктың фазаларын атаңыз:
1) талу,
коллапс;
2) бастапқы, аралық, терминальді;
3) қарқынды, жедел;
4) эректильді, терминальді;
5) эректильді, торпидті.
61.Шоктың торпидті фазасына сай емес:
1) Артериялық қысымның төмендеуі
2) Бет цианозы
3)Аяқ қолдың муздауы
4)Әлсіз пульс
5)Үстіртін тыныс алу
62.Травматикалық шокқа сай емес:
1) ацидоз;
2) алкалоз
3) гиперкалиемия;
4) гипонатриемия;
5) гипохлоремия
63.Альговераның шок индексі өзара байланыс болып табылады:
1) Систолалық қысымның диастолаға;
2) Диастолалық қысымның Систолалық қысымға
3) Пульс жиілігінің тыныс жиілігініе
4) Тыныс жиілігі пульс жиілігіне
5) Пульс жиілігінің систолалық қысымға ;
64) Қалыпты жағдайда Алговера шок индексі:
1) 0,5;
2) 1,0;
3) 1,5;
4) 2,0;
5) 2,5.
65) Бұл кандай травматикалық шоктың ауыртпалық дәрежесіне тән : Тыныс алу жиілігі– 30–32 минутына, пульс – 110–120 минутына, артериялық қысым - 90–80 /50–40 мм с.б.?
1) жеңіл
2) орташа
3) ауыр
4) предагональді.
5) агональды
66)Бұл кандай травматикалық шоктың ауыртпалық дәрежесіне тән:
Тыныс алу жиілігі – 30–40 мин, пульс– 130–140 мин, артериялық қысым - 75–50/40–30 мм с.б.?
1) I;
2) II;
3) III;
4) IV.
5) V
67.Ұзақ мерзімді қысу синдромының жетекші патогенетикалық факторлары на тән емес:
1) аурудың тітіркенуі;
2) аутогемодилюция
3) плазманы жоғалту;
4) травматикалық токсемия
5) травматикалық шок
68.Аяқ қолдың ұзақ қысылып қалуына тән емес
1) жүйке торларының зақымдануы;
2) қолдың немесе оның сегментінің ишемиясы;
3) веноздық қан ұю ;
4) травматикалық асфиксия;
5) тамыр ішілік қан айналым
69.Ұзақ қысылған синдром на шалдыққан адамдарда уыттылықтың ауырлығын анықтайтын негізгі факторларды анықтаңыз:
1) зақымданған дене ұштары ның ісінуі;
2) миоглобинемия және миоглобинурия;
3) гиперкалиемия, гипонатриемия;
4) гиперкреатинемия, гиперфосфатемия;
5) қанда гистаминнің, аденилолық қышқылдың көптігі
70.Ұзақ қысу синдромындағы патологиялық өзгерістер:
1) жаншылған бұлшықеттің некрозы;
2) бүйрек каналдарының некрозы;
3) май бауыры некрозы;
4) миоглобинмен бітелген бүйрек каналдары;
5) жүрек пен өкпенің көптеген микроинфаркттері
71)Ұзақ қысылып қалу кезіндегі жедел бүйрек жетіспеушілігіне тән емес белгі
1) анемия дамуы ;
2) диурез мөлшерінің жедел төмендеуі, тіпті анурияға дейін ;
3) гиперкалиемия, гиперкреатинемии;
4) гемодилюция;
5) гипокалиемия, полиурия .
72. Бастың жұмсақ тіндерінің зақымдалу симптомын көрсетіңіз
1. Құсу
2. Естен тану
3. Амнезия
4. Анизокория
5. Тері астын гематома
73. Жеңіл бас-ми жарақатының белілерін көрсетіңіз
1. Құрысу, кома
2. Бас ауруы, жүрек айнуы, тамыр соғуының жиілеуі
3. Жұлын сұйықтығындағы қан, көру нервінің іркіліс емізігі
4. Амнезия, Анизокория
5. Құсу, брадикардия, бас ауруы
74. Бас сүйек – ми жарақатынан кейін құлақтан ликвордың өтуі қандай зақымданудың белісі болып табылады?
1. Мидың зақымдануы
2. Бас миының шайқалуы
3. Бас сүйек күмбезінің сынуы
4. Бас сүйек негізінің сынуы
5. Бас сүйек ішіне қан кету
75. Қан тамыр қабырғасының өткізгіштігін арттыруға және оның жарақаты кезінде ми ісінуіне не ықпал етеді?
1. Артерия спазмы
2. Венаның спазмы
3. Артерияларды дилатациялау
4. Веналарды дилатациялау
5. Веналардың спазмы және артериялардың дилатациясы
76. Сыртқы клапанды /кернеулі/ пневматоракс үшін не тән?
1. Жара аймағындағы жұмсақ тіндердің эмфиземасы
2. Құйрықты баллоттау
3. Жеңіл қарама-қарсы жағының қысылуы
4. Құсу ортасының ұйыған өкпеге қарай ығысуы
5. Ортаның қарама-қарсы жаққа қарай ығысуы
77. Сыртқы ашық пневматоракс үшін не тән?
1. Зақымдану жағында өкпенің төмендеуі
2. Зақымдалған жағында өкпенің төмендеуі
3. Құйрықты баллоттау
4. Қабырға ортасының зақымдану жағына ығысуы
5. Ортасының қарама-қарсы жаққа ығысуы
78. Қуықтың үзілуімен құрсақ қуысының жабық жарақаты кезінде зерттеудің ен Ақпараттық әдісі болып табылады:
1. Іш қуысының шолу рентгенографиясы
2. Лапароскопия
3. Контрасты цистография
4. Ирригоскопия
5. Зәрдің жалпы талдауы
79.Гематоракстың жалпы белгілері:
1. Ентігу, тахикардия
2. Кеуде қуысының тыныс алу экскурсияларын шектеу
3. Зақымдану жағындағы перкуторлы тұйықтық тері қабаттарының бозаруы
4. Зақымдау жағында дауыстық дірілдің тыныс алу шуларының әлсіреуі
5. Тері қабаттарының бозаруы, Артериялық қысымның үдемелі төмендеуі, тахикардия
80. Сыну деп бір мезгілде сипатталатын жағдай аталады:
1. Сүйек сынықтарының сынуы және ығысуы
2. Сынықтар арасындағы бұлшық еттің сынуы және интерпозициясы
3. Сынықтарды сындырумен сыну
4. Бас сүйектің шығуы және екінші сүйектің сынуы
5. Сүйектің буын және буын маңы бөліктерінің шығуы және сынуы
81. Ең жиі шығулар кездеседі:
1. Төменгі жақ
2. Бұғана
3. Иық
4. Жамбас
5. Сирақ-табан буынында
82. Этиологиялық белгісі бойынша шығуларға төменгі көрсетілгендерден басқа жатады:
1. Жарақаттық
2. Үйреншікті
3. Туа біткен
4. Толық
5. Патологиялық
83. Жиі туа біткен шығулар кездеседі:
1) иық; 2) білек; 3) білезік буынында; 4) жамбас; 5) I саусақтың негізгі фалангасы.
84. Патологиялық шығудың себебі басқа болуы мүмкін:
1) сүйек-буын туберкулезі; 2) остеомиелит; 3) артроз; артрит; 4) полиомиелит; 5) жарақат салатын шок.
85.Шығудың себептері:
1) аяқ-қолдың абсолюттік ұзындығының өзгеруі; 2) аяқ-қолдың салыстырмалы ұзындығының өзгеруі; 3) зақымдалған буындағы патологиялық қозғалу; 4) бекіту; 5) тері асты эмфизема
86.Буынды тексеру кезінде, сіз барлық симптомдарды көре аласыз осыдан басқа:
1) Белсенді қозғалыстардың болмауы; 2) пассивті қозғалыстарды күрт шектеу; 3) серіппелі кедергі; 4) жалған жылжымалы; 5) сатылы Батыс.
87.Қолдың буындары шығуы кезіне тəн емес сиптомдарды көрсетіңіз
1) Ауырсыну; 2) Бекіту; 3) деформация; 4) аяқ-қол ұзындығының өзгеруі; 5) аяқ-қолдың мәжбүрлі жағдайы.
88. Иықтың жарақаттық шығуы кезінде байқалмайтын симптомды көрсетіңіз:
1) иық буынының ауыруы; 2) буындағы қозғалыстың күрт шектелуі; 3) буынның деформациясы және ісінуі; 4) иық бастарын пальпациялау кезінде бекіту; 5) буында қозғалу әрекеті кезінде иықты серіппелі бекіту.
89. Науқаста жіліншік сүйектерінің ашық сынуы бар. Сынықтың қандай түрі ең ықтимал?
1) тесілген; 2) компрессиялық; 3) көп сырғымалы; 4) жыртылмалы; 5) винт тәрізді
90. Сүйек миының дұрыс емес көрсетілген қабатын алып тастаңыз:
1) параоссальный; 2) периостальды; 3) интермедиарлық; 4) эндостальды; 5) сүйек кемігі.
91. Сүйектің жабық сынығының симптомын атаңыз:
1) тері асты эмфизема; 2) патологиялық қозғалыс; 3) аяқ-қолдың абсолюттік ұзындығының ұлғаюы; 4) қан кету; 5) жақын буындағы серіппелі қарсылық.
92. Иық аймағындағы ауырсынуға шағымданған зардап шегушіні тексеруді бастау керек.:
1) сауалнама; 2) иықты рентгенологиялық зерттеу; 3) қан гемоглобин деңгейін анықтау; 4) иық аймағындағы бекітуді анықтау; 5) сүйектің патологиялық қозғалуын анықтау.
93. Иық сүйегінің сынуы кезінде зардап шеккенде көлік иммобилизациясының шекарасы қандай болуы тиіс?
1) сау саусақтар-жауырын; 2) науқас жағының қол – жауырын; 3) білезік буыны – науқас жағының жауырын; 4) білезік буыны – науқас жағының иық буыны; 5) білек – науқас жағының иығы.
94. Ұзын түтікше сүйегінің сынуы бар зардап шегушіге оқиға болған жерде алғашқы көмек көрсету элементін көрсетіңіз:
1) Белер шинасын пайдалану; 2) сынған жерді жансыздандыру; 3) сынықтардың репозициясын орындау; 4) Көлік шинаның аяқтарын иммобилизациялау; 5)қаңқа тартуын орындау.
95. Ашық сынық кезінде сүйек сынықтарының репозициясын қашан және қайда жүргізу керек?
1) жарақат алған жерде (алғашқы көмек көрсету кезінде); 2) стационарға тасымалдау кезінде; 3) қабылдау бөлімшесінде санитарлық өңдеу кезінде; 4) операциялық бөлімде жақын арада келіп түскеннен кейін; 5) аталған орындардың кез келгенінде және кез келген уақытта.
96. Шок құбылыстары бар науқаста сыну репозициясын жүргізу уақытын көрсетіңіз:
1) сыну аймағындағы жаңа Каин блокадасын орындағаннан кейін; 2) науқасты шок күйінен шығарғаннан кейін; 3) көктамырішілік трансфузия басталғаннан кейін; 4) науқасты стационарға жеткізгеннен кейін бірден; 5) алғашқы көмек көрсету кезінде.97. Алғашқы көмек көрсету кезінде ірі түтікше сүйегінің сынуы кезінде шоктың алдын алу үшін не істеу керек? 1) аяқ-қолдың көліктік иммобилизациясы; 2) сынықтардың репозициясы; 3) қан кетуді тоқтату; 4) анальгетиктер енгізу; 5) жоғарыда көрсетілгендердің барлығы.
98. Жамбас сынған кезде көлік иммобилизациясы үшін қандай шинаны қолдану керек?
1) Дитерихс;
2) Кузьминский;
3) торлы;
4) Белера;
5) Илизаров аппараты.
99. "Тоғыз ереже" бойынша барлық қолдың күйік ауданы:
1) 1 %;
2) 9%;
3) 18 %;
4) 27 %;
5) 36 %.
100. "Тоғыз ереже" бойынша екі аяқтың күйік ауданы:
1) 9%;
2) 18 %;
3) 27 %;
4) 36 %;
5) 45 %.
101)Күйікте мына компанент төмендейді :
1)Сүт қышқылы
2)белоктық емес азот
3)калий иондары
4)кальций иондары
5)биологиялық белсенді заттар
102) 1 дәрежелі жергілікті күйікке тән емес белгі :
1)гипертермия
2)ауырсыну
3)кызару
4)ісіну
5)гипестезия
103) 2 дәрежелі жергілікті күйікке тән емес белгі :
1)ауырсыну
2)гиперемия
3)көпіршіктену
4)ісіну
5)гипестезия
104)Күйік дарежелерінің дұрыс емес нұсқасын көрсет :
1)Күйіктік шок
2)жедел токсемия
3)жедел бүйрек жеткіліксіздігі
4)септикотоксемия немесе сепсис
5)реконвалесценция
105)Күйіктік шокқа тән :
1)Әлсіз көрінетін эректильді фаза
2)Айқын көрінетін эректильді фаза
3)торпидті фазаның болмауы
4)ЦДВ жоғарылауы
5)ОЦК жоғарылауы
106) Күю шогында
барлығы көрінеді, тек мынадан басқа
1) Гемоконцентрация
2) ОЛИГО- немесе АНУРИЯ
3) зәрдің салыстырмалы тығыздығынын артуы
4) азотемия, протеинемия, гемоглобинемия,
5) ЦКБ артуы (ОЦК).
107) Күйк кезінде алғашқы көмекке кіреді мынадан басқа:
1)Жансыздандырғыштарды енгізу
2) Құрғақ асептикалық танғыш салу
3)Жақпасы бар танғыш салу
4)жоғары тыныс жолдарының асфексиясының алдын алу
5)Ауруханаға жеткізуді ұйымдастыру
108) Химиялық күйіктер кезінде алғашқы көмектіңі I-фазасына жатпайды ::
1) ағынды сумен жуу;
2) бейтараптандырғыш ерітінділермен өңдеу;
3) ауырсынуды басу;
4) жақпа таңғышын салу;
5) зардап шегушіні емдеу мекемесіне жеткізуді ұйымдастыру.
109)Оқиға орнында электр тогының әсерінен клиникалық өлім жағдайында зардап шегушіге барлық іс-шаралар көрсетілді, тек мынадан басқа.:
1) өкпені жасанды желдету;
2) жүректің жабық массажы;
3) жүрек қуысына 6-7 мл 7,5% калий хлорид ерітіндісін енгізу;
4) жүрек дефибрилляциясы;
5) трахеостомия.
110)Суық Жарақат кезінде дегенеративті өзгерістер мен тіндердің некрозының негізгі себебі болып табылады:
1) плазмопотеря;
2) жүйке ұштарының сал болуы;
3) бұлшық ет дисфункциясы;
4) қан ағынының бұзылуы;
5) тері бөлінуі тоқтатылыстарі.
111)Үсік кезінде белсенді кезең уақытты қамтиды:
1) суық тікелей әсер ету;
2) суықтың әсерінен жылынуға дейін;
3) жылыту;
4) дене температурасы қалпына келтірілгеннен кейін;
5) суықтың әсер етуінен бастап струттың басылуына дейін.
112)Үсік кезінде реактивті кезең уақытты қамтиды:
1) суық тікелей әсер ету;
2) суықтың әсерінен жылынуға дейін;
3) жылыту;
4) дене температурасы қалпына келтірілгеннен кейін;
5) суықтың әсер етуінен бастап струттың басылуына дейін.
113. Үсіктің жергілікті жұқпалы асқынуларына барлығы жатады, тек мынадан басқа .:
1) лимфангит, лимфаденит;
2) тромбофлебиттер;
3) абсцесса, флегмондар;
4) гидроденит;
5) қара бидай.
114. Үсіктің жұқпалы асқынуларынан басқа, барлығы жатады, тек мынадан басқа :
1) сепсис;
2) сіреспе;
3) анаэробты инфекция;
4) лепра;
5) остеомиелит.
115) Суықтан травма алған кездегі алғашқы көмек ретінде жасауға болмайтын іс әрекет :
1)Таза жылы қолмен ыскылау
2)Жұмсақ матамен ыскылау
3)Қармен ыскылау
4)Жылынған аймақты спиртпен өңдеу
5)жылытқыш таңғыштар қою
116)Инфицирленуіне байланысты жаралар бөлінеді :
1)іріңді, асептикалық, уланған
2)асептикалық, скальпирленген, іріңді
3)тістелген, жаңаинфицирленген, асептикалық
4)Таза, жаңаинфицирленген, жұқпалы
5) іріңді, жаңаинфицирленген, асептикалық
117)Қару жарақатында молекулярлық жарақат айма ғының болуын не түсіндіреді?
1)снаряд тініндегі қысыммен
2)жара аймагындағы тіннің пульсациясы
3)қабырға каналдарының толқын тәрізді қозғалысы
4)осматикалық қысым өзгерісі
5)снаряд массасы
118)Жараның қызуының дәрежесі немен байланысты?
1)зақымдау тереңігі
2)нерв шоғырларының зақымдауы
3)фасцияның зақымдануымен
4)бұлшықеттер мен сіңірлердің зақымдануы;
5) терінің эластикалық талшықтарының бағыты.
119)Қандай уақыттан кейін жарадағы микробтар әдетте өз белсенділігін көрсете бастайды?
1) 1-4 с
2) 6-8 с;
3) 10-12с
4) 14-18 с
5) 24 с
120)Жарақатта инфекцияның дамуына көптеген факторлар ықпал етеді, тек мынадан басқасы
1) гематомалар;
2) қан жоғалту;
3) шок;
4) жүдеу;
5) бөгде денелердің болмауы
121)Грануляциының дамуында 6 қабат ажыратылады . Олардың қайсысы төртінші қабат ?
1) лейкоцитарлық-некротикалық;
2) тік қан тамырлар ;
3) пісіп жетілетін;
4) көлденең фибробласттар;
5) тамырлы ілмектер.
122)Оқпен жарақаттанган жарақатта барлық аймақта закымданады, тек мынадан басқа ,:
1) жара арнасы аймақтары;
2) молекулалық зақымдау аймақтары;
3) қан құйылу аймақтары;
4) бастапқы некроз аймақтары;
5) парабиоз аймақтары.
123) Сынық жаралар үшін барлығы тән, тек мынадан басқа :
1) анатомиялық зақымданулардың күрделілігі;
2) бөгде денелердің болуы;
3) жұқтырудың жоғары дәрежесі;
4) кіру және шығу тесіктерінің міндетті түрде болуы;
5) терінің тегіс емес зақымдануы
124)124. Инфекцияның дамуы қандай Жарада басым ?
1) Кесілген;
2) тістелген ;
3) шабылған;
4) бетте орналасқан
5) скальпирленген.
125)Жараның шабылған жарақаттан айырмашылығы:
1) жараның шетінде қан ағу
2) зақымданудың әртүрлі тереңдігі;
3) ұсақталған тіндердің болуы;
4) жүйке тіңдері тұтастығының бұзылуы;
5) айқын қан кету.
126. Дегидратаци фазасындағы жараны тез емдеу үшін:
1) жие
таңу;
2) ферменттерді қолдану;
3) майлы таңғыш салу;
4) гипертоникалық ерітіндісі бар таңғыш
салу;
5) емдік гимнастика.
127. Жараны біріншілік хирургиялық өңдеуге:
1) Жараның
шеті мен түбің тілу;
2) Іспек пен қалташаларды ашу;
3) Ірінді бөлінділерді алу;
4) Жараның шетің, қабырғасың,
түбің тілу;
5) гемостаз.
128. Жараның түбіндегі сүйек. Жараны біріншілік хирургиялық өңдеуді қалай жасау керек?
1)сүйек
қабығын тілу;
2) жараны тігу;
3) сүйек қабығының үстін тілу;
4) сүйектің трепанациясы;
5) жараның шеті мен қабырғасын тілу.
129. Шектелген тері некрозы бар жара кезінде не істеу керек?
1) Жараға
УВЧ терапиясын қолдану;
2) Гипертоникалық
ерітіндісі бар таңғыш салу;
3) Вишневский майы бар таңғыш салу;
4) жараны дренаждау;
5) терінің некрозын алып тастау.
130. Біріншілік-кешеуілдетілген тігісті салу үшін негізгі көрсеткіштер:
1) шок;
2) қаңсырау;
3) сіңір жарасы;
4) инфекции дамуының мүмкіндігі ;
5) нерв жарақаты.
131. Біріншілік-кешеуілдетілген тігіс қанша мерзімде салынады :
1) 3-4 күн ;
2) 5-6 күн;
3)8-15 күн;
4) хирургиялық өңдеуден кейін;
5) 20-30 күн.
132. Қандай жағдайда бірінішілік тігісті 6х8 см өлшемдегі білектегі жараға салуға болады?
1) егер
жарада бөгде зат болмаса;
2) егер жарада қабыну болмаса;
3) егер жарада нет некротических тканей;
4) антибиотиктер қолданғанда;
5) біріншілік тігісті салуға болмайды.
133. Жаралық процесстің І фазасының ағымына тән емес:
1) ацидоздың
дамуы;
2) сутек иондарының көбеюі;
3) калий иондарының көбеюі;
4) қан тамырларының өткізгіштігінің болуы;
5) алколоздың дамуы.
134. Кеш біріншілік хирургиялық өңдеу екіншілік хирургиялық өңдеуден айырмашылығы?
1)
операция техникасымен;
2) операция мерзімімен;
3) алдағы
өткен таңғыш салу санымен;
4) біріншілік хирургиялық өңдеудің
болмауымен;
5) дренаждау немесе одан бас тартуы.
135. Ағзаның құсу кезінде қабынудың ықтимал реакциясын атаныз:
1) нормостеникалық;
2) нормотоникалық;
3) гипертензивті;
4) астеникалық;
5) гиперергиялық.
136. Адам ағзасындағы хирургиялық инфекцияны дамыту үшін қандай шарттар қажет:
1) сапрофиттердің
болуы;
2) инфекцияға арналған
«кіреберіс қақпасының» болуы;
3) тері
жабындыларының сақталуы;
4) микроағзалардың резистенттілігінің
төиендеуі;
5) жоғары қарсы денелер титрі .
137. Іріңді микробтардың дамуына не кедергі?
1) анемия;
2) кахексия;
3) күшті иммунитет;
4) витамин жеткіліксіздігі;
5) өлі тіндердің, гематомалардың болуы.
138. Аурухана ішілік инфекциялардың қауіпті факторлары:
1) 20 жастан асқан науқастар;
2) үздіксіз операциялар;
3) операция бөлмесінде
патогендік микрофлораның болмауы;
4) операция
кезінде тіндерді мұқият өңдеу;
5) ожараға дренаждың болмауы.
139. Қанның морфологиялық
құрамында өткір хирургиялық инфекцияда қандай
өзгерістер орын алады?
1) эритроцитоз;
2) лейкопения;
3) лимфоцитоз;
4) формуланы оңға бұруға;
5) формуланы солға жылжытыңыз.
140. Хирургиялық инфекцияның дамуына кедергі келтіретін негізгі жағдайды көрсетіңіз:
1) халықтың жалпы білім деңгейі;
2) науқастарды антибиотиктермен жақсы қамтамасыз ету;
3) микротағамалардың алдын алу және емдеу;
4) жақсы тамақтану;
5) жаман әдеттерден бас тарту.
141. Іріңді ауруларға арналған жалпы емдеудің құрамдас бөліктерінің бірін көрсетіңіз:
1) тері бактерияларының инфекцияларының алдын алу;
2) детоксикация терапиясының бас тартуы;
3) антибиотикалық терапиядан бас тарту;
4) пиогенді микробтардың өмірлік белсенділігін тоқтату;
5) көмірсулар мен су-электролит алмасуын түзетуден бас тарту.
142. Флегмон дегеніміз не?
1) тері бездерінің іріңді қабынуы;
2) май бездерінің іріңді қабынуы;
3) талшықтың шектеулі қабынуы;
4) талшықтың төгілетін қабынуы;
5) түйіршіктердің жиналуымен қабыну.
143. Аталған аурулардың қайсысы жиі іріңді инфекциямен қиындайды?
1) қатерлі ісік;
2) жүрек кемістігі;
3) қант диабеті;
4) созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі;
5) жабық ми жарақаты.
144. Жұмсарту сатысында жұмсақ тін флегмоны не істеу керек?
1) кең кесу және дренаж жасау;
2) жылыну компрессорын қолданыңыз;
3) жақпа кигізу керек;
4) суық қысуды ұсынады;
5) прокаринді антибиотиктермен жасаңыз.
145. Туберкулезге қарсы кохитпен ауыратын науқастың жамбасқа ағып кетуінің абсцессі бар. Сіздің емдеу тактикасы қандай?
1) антисептикалық абсцесс қуысы бар кесу және тампонада;
2) пункция; Ісіну сору және антибиотиктерді енгізу;
3) жылуды қысу;
4) абсцилентті ультракүлгін сәулелену;
5) сәулелік терапия.
146. Жедел остеомиелит дегеніміз не?
1) қолдың фассия кеңістігінің іріңді қабынуы;
2) артикул қабығының іріңді қабынуы;
3) омыртқа туберкулезінің зақымдануы;
4) сүйек миының іріңді қабынуы;
5) сүйек тінінің ерекше қабынуы.
Жіті гематогенді остеомиелиттің ерте белгілері:
1) қолды ауырсыну;
2) жалпы бұзушылық;
3) тербелістер;
4) жоғары температура;
5) тері астындағы флегмон.
148. Жіті гематогенді остеомиелді емдеудің тиімді шараларының бірі:
1) аяқты массаж;
2) қолды буындардың белсенді қозғалысы;
3) скелеттік сүйек;
4) қолдың шпатының құйылуын иммобилизациялау;
5) жылуды қысуды енгізу.
149. Жедел остеомиелит кез-келген кезеңде қандай операция жасалмайды?
1) флегмонның ашылуы;
2) периостенің бөлінуі;
3) сүйек миының қуысының қыртыстары;
4) секстебекция;
5) сүйек пластикасы.
150. Гемотогенді остеомиелиттің бастапқы кезеңінде қандай терапиялық шараларға қарсы болады?
1) массаж, физиотерапия;
2) антибиотиктерді енгізу;
3) қан құю;
4) витаминдер енгізу;
5) зардап шеккен ауданның функционалдық демалысын құру.
151. Жедел гематогенді остеомиелитке қандай асқыну тән емес?
1) патологиялық сынық;
2) қолдың гангренасы;
3) сепсис;
4) субпериосталдық абсцесс;
5) мазмуксальды флегмон.
152. Созылмалы остеомиелитке секвестр қуысын тығыздау үшін:
1) шеміршек;
2) тері астындағы майлы тіндер;
3) сүйек массасы;
4) бұлшықет;
5) қан ұюы.
153. Хирургиялық сепсис тудыратын агенттерге мыналар кірмейді:
1) E. coli;
2) гемолитикалық стрептококк;
3) Staphylococcus aureus;
4) Протеус;
5) пиязиялық таяқ.
154. Хирургиялық сепсистің көзі:
1) терең күйік;
2) тұйық сынық;
3) жаралар;
4) карбункул беттері;
5) перитонит.
155. Сепсистің клиникалық жіктелуіне не жатады?
1) өткір;
2) найзағай;
3) қайталанатын;
4) операциядан кейінгі;
5) криптогендік.
156. Сепсиске қандай терапевтік шараларды қолдану мүмкін емес?
1) іріңді фокустың ашылуы;
2) антибиотиктерді енгізу;
3) сұйықтықтарды енгізуді шектеу;
4) қан құю;
5) витаминді терапия.
157. Сепсисті емдеуде ең маңыздысы қандай?
1) қатты төсек демалысы;
2) анамнезді мұқият жинау;
3) біріктірілген ауруды емдеу;
4) негізгі назар аударуды жою;
5) мұрагерлік факторды анықтау.
158. Сепсиске неғұрлым тән емес?
1) тахикардия;
2) лейкоцитоз;
3) анурия;
4) безгегі;
5) іріңді фокустың болуы.
159. Сепсистің асқынуына мыналар кірмейді:
1) пневмония;
2) соқырлар;
3) тромбоэмболизм;
4) кахексия;
5) қан кету.
160. Сепсисті емдеудің маңызды компоненттерінің бірі:
1) массаж;
2) антибиотикалық терапия;
3) терапевтік жаттығулар;
4) физиотерапия;
5) витаминді терапия.
161 Гематоген остеомиелитінің созылмалы түрін көрсетіңіз:
1) іш сүзегі остеомиелит;
2) Brodie абсцессі;
3) артрит;
4) сүйектердің сифилисі;
5) сүйек туберкулезі.
162. Жіті гематогенді остеомиелдіктің ерте радиологиялық белгісі:
1) медкулярлық каналды бұзу;
2) секвестр табры;
3) периостит;
4) миозит белгілеу;
5) остосклероз.
163. Сепсис кезінде бактериалды егу үшін қан жинау керек:
1) науқастың қалыпты дене температурасында;
2) температура мен реакцияның биіктігінде;
3) температура төмендегеннен кейін дереу;
4) антибиотиктерді жоюдан 6-12 сағаттан кейін;
5) антибиотиктер пайда болғанда ғана
164. Газгренгреннің дамуына оңтайлы жағдайлар:
1) жабық сынықтар;
2) теріге механикалық зиян;
3) II-IV дәрежелі күйік;
4) II - IV дәрежелі аяз;
5) жәндіктердің шағуы.
165 Газ гангренасының тән белгілері:
1) қабыну реакциясы, некроз, ісіну, уыттану;
2) қабыну реакциясы, ісіну, некроздың болмауы;
3) ісіну, лимфангит;
4) філістірия;
5) лейкоцитоз, бактериемия, субфассиялық флегмон.
166. Газ грангренінде процесті жеңілдікті оқшаулау:
1) бас, мойын;
2) аяқтар;
3) торсық;
4) кросс;
5) ішек.
167. Гангрангранды қоздырғыштар денеге әсер еткенде, олар:
1) бірнеше абсцесс;
2) тері астындағы тіннің некрозымен эпидермистің бөлінуі;
3) бұлшықеттер мен дәнекер тіндерінің некрозымен газ түзілу;
4) жарақаттық шок;
5) тері, бұлшық ет, сүйек тінінің некрозы.
168. Грангренаның газ түрлерін клиникалық түрде ажыратуға болады:
1) өткір, найзағай;
2) өткір, субакуталы;
3) өткір, созылмалы;
4) созылмалы, қайталанатын;
5) қайталанатын, жалқау.
169 Гасангренаның келесі түрлерін патоанатомикалық түрде ажыратады:
1) эритемді, былғары, флегмонозды, некротикалық;
2) метастатикалық, септикалық;
3) септикалық, септикалық-пихем;
4) эмфиземалы, некротикалық, флегмонозды, ісінген;
5) қабыну, септикалық, тіндік балқыту.
170 Анатомиялық классификацияға сәйкес газ гангренасының келесі формалары бөлінеді:
1) эпидемиялық, субфассиялық;
2) интрартациалық;
3) интросездік;
4) эпидуральды, субдюральды;
5) тері, тері астындағы, бұлшық ет.
171. Жараны зерттеу барысында газ гангренасының ерекшеліктері:
1) Ісіну, гиперемия, іріңді ағу;
2) терінің қызаруы, қызыл дақтары мен жолақтары;
3) шабуылдаған жараларды кетіру, терінің ауыруы;
4) эмфизема, іштің жылдам өсуі;
5) жараның ауырсынуын, ісінуін, бұлшықетінің күйзелуін болдырмайды.
172. Гранр гангренасының арнайы профилактикасы мыналарды қамтиды:
1) жараларды алғашқы хирургиялық емдеу;
2) жаппай антибиотикалық терапия;
3) антигранранозды сарысуды енгізу;
4) антибиотиктермен жарақат алу;
5) антибиотиктерге патогенді сезімталдықты анықтау.
173. Газдың гангренасы үшін ең маңызды терапевтік шаралар:
1) антиоксиданттық терапия;
2) сіреспе токсинді терапевтік дозаларын енгізу;
3) десенсибилизацию және бактерияға қарсы терапия;
4) некротомия және омыбаротерапиямен инфекцияның негізгі бағыттарын ашу;
5) антибиотиктермен ауыратын зақымданулар.
174. Газ грангранын емдеуге антигранранозды қан сарысуының ең аз дозасы қандай?
1) 30 000 ИА;
2) 90 000 IU;
3) 150 000 ИА;
4) 300 000 ИА;
5) 600 000 IU.
175 Кластиктен тыс жұмсақ тіндердің жұқпасының тән клиникалық белгілері:
1) ісіну, мәрмәр тері жамылғысы, газды қалыптастыру;
2) таза шекаралары бар терінің гиперемиясы;
3) бұлшықет және дәнекер тінінің некрозы, газдың пайда болуы;
4) іріңді-геморрагиялық жағымсыз иіссіз ағудан абсорбциялау;
5) Қабыну, лейкоцитоз, қабыну аймағында бұлшықеттердің қабынуы.
176. Тетаноздың қоздырғышы ағзаға еніп, ауру туғызады:
1) ішектің зақымдалған серозды мембрана;
2) зақымданған тері немесе шырышты қабаттар;
3) жоғары тыныс алу жолдары.
4) ішек
5) тік ішек
177. Патогеннен шығарылған экзотококсин сіреспе патогенезінде жетекші рөл атқарады:
1) стрептокиназ;
2) тетанемемолизин;
3) гиалуронидаз;
4) лейкоцидин;
5) тетаноспасмин.
178. Семіздіктің инкубациялық кезеңінің ұзақтығы көбінесе:
1) 1-3 күн;
2) 4-14 күн;
3) 15-20 күн;
4) 21-30 күн;
5) 31-40 күн.
179. Сіреспедің ерте белгілері:
1) жылдам прогрессивті ісіну;
2) сардоникалық күлімсіреу, опистотон;
3) брадикардия, дене температурасының төмендеуі, құрғақ тері;
4) жаралардағы, гипертермиядағы бұлшықеттердің қабыстыруы;
5) сана жоғалту, паралич.
180. Сірескеннің айқын белгісі:
1) бұрмалау;
2) жүрек-тамырлық жүйенің декомпенсациясы;
3) анемия;
4) сардоникалық күлкі;
5) циклді қайталанатын безгегі.
181. Сұлулық салдарының алдын алудың көрсеткіші:
1) І дәрежелі күйік және аязды;
2) жабық сынық, бұлшықет және сіңірдің бұзылуы;
3) ішектегі хирургия;
4) қайнатылған беті;
5) бұлшықет хирургиясы.
182. Сіреспе сеансының белсенді белсенді-пассивті профилактикасы науқастарды емдеуден тұрады:
1) 1 мл сіреспе және антибиотиктер;
2) 1 мл тетаноздық токсинді және бұлшық ет босаңсытқыштар;
3) сиырдың токсинді және бұлшық еттерінің босаңсытқыштарынан 3000 АЕ;
4) 1 мл сіреспе токсинді, 3000 АЕК сіреспе токсинді;
5) сиырдың токсинді және антибиотиктерден 3000 АЕ.
183. Сіреспедің ерекше емес алдын-алу:
1) жараларды тігу;
2) гемосорбция;
3) кең жарылған және оның дренажды жарақатының бастапқы хирургиялық емі;
4) баротерапия;
5) жаппай антибиотикалық терапия.
184. Емдеуге арналған инкубация кезеңінің ұзақтығы қандай?
1) 1 жылға дейін;
2) 2 жылға дейін;
3) 3 жылға дейін;
4) 5 жылға дейін;
5) 6 жылдан астам.
185. Лепроматикалық леприяның түрі негізінен:
1) тері және тері астындағы тіндер;
2) жұлын нервтері;
3) ретикулоэндотелий жүйесінің тінін;
4) паренхималы органдар;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
186. Кеудеге қандай қосылыстар жиі әсер етеді?
1) тізе, бауыр;
2) интерфалгальді;
3) омыртқааралық;
4) иық, жамбас;
5) уақытша
жарақат.
187. Остео-артикулярлы туберкулезге қандай сүйектер жиі әсер етеді?
1) бас сүйек;
2) білек және төменгі аяқ;
3) феморальды;
4) омыртқалы органдар;
5) жамбас.
188. Остео-артикулярлы туберкулезге қандай қосылыстар көбінесе әсер етеді?
1) интерфалинальды, радиокаркальды, бөртпе;
2) омыртқа, қаныққан;
3) тізе, жамбас, иық;
4) жоғарыда аталғандардың барлығы;
5) туберкулездің буындарына әсер етпейді.
189. Анестің абсцессі індеттің жинағы:
1) дененің қуысында;
2) негізгі назар аударылатын жерде;
3) негізгі фокустан тыс тіндерде;
4) сүйек кемігін каналда;
5) периосте астында.
190. Бірлескен туберкулездің жергілікті белгілерін көрсетіңіз:
1) ауырсыну, ісік;
2) дисфункция;
3) бірлескен деформация;
4) бұлшықеттің атрофиясы;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
191. Аурудың ұзақтығында бірдей туберкулезге не себеп болады?
1) аяқтың прогрессивті бұлшық айналасына;
2) бірлескен функцияны бұзатын тұрақты контурлыққа;
3) тері жасушаларының склерозына;
4) абсцесс және фистулалар;
5) жоғарыда аталғандардың бәріне.
192. Сүйек туберкулезінің тән рентгенологиялық белгілері қандай?
1) сүйек құрылымының жергілікті сиретуі және бұзылуы;
2) периостеден реакция болмауы;
3) «қант ерітіндісінің бөлігі» секвестр түрінің болуы;
4) зақымдану кезіндегі склероздың болмауы;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
193. Жасушалық аймақтың актиномикозына тән қандай?
1) ағынды тығыздығы және инфильтрацияның анық емес шекаралары;
2) зардап шеккен аймақта роллер тәрізді тері жамылғылары;
3) терінің және негізгі тіндердің инфильтрациясына қатысу;
4) инфильтрадан жоғары терінің цианотикалық-күлгін түсі;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
194. Асқазан-ішек жолдарының зақымдалуы бар актиномикотикалық процесс әдетте:
1) өңеш, асқазан;
2) жұқа ішек;
3) кексум;
4) сигмалдық қос нүкте;
5) тік ішек.
195. Актиномикозбен метастаз мүмкін бе?
1) мүмкін лимфогенді жол;
2) мүмкін веноздық;
3) мүмкін артериялық жолмен;
4) жоғарыда аталған тәсілдердің кез-келгенінде;
5) мүмкін емес.
196. Актиномикозды емдеудің операциялық әдістерінің барлығы төмендегілерді қоспағанда, төмендегілердің барлығы пайдаланылады:
1) өкпенің немесе ішектің резекциясы;
2) дезинтеграция және абсцесс ошақтарын ашу;
3) лазерлік және механикалық түйіршіктеуді жою;
4) аймақтық лимфа түйіндерін алып тастағанда ұзартылған резекциялар;
5) сау тінге инфильтратты алу.
197. Актиномикотикалық абсцесс ашылғаннан кейін қандай асқыну байқалуы мүмкін?
1) инфильтрацияның ұлғаюы;
2) ақуыздың пайда болуы;
3) органдарды және метастаздарды егу;
4) жоғарыда аталғандардың барлығы;
5) асқынулар байқалмайды.
198. Актиномикалы фокус көбінесе қай жерде орналасады?
1) ішекте;
2) өкпеде;
3) аяқ-қолдарда;
4) бет пен мойынға;
5) паренхималды органдарда.
199. Екінші кідірісінде периоститті жиі анықтайды:
1) бас сүйегінің сүйектері;
2) қабырғалар мен қабыну;
3) жамбас сүйектері;
4) аяқтың сүйектерінің алдыңғы беті;
5) жоғарыда аталған барлық сүйектер.
200. Кездейсоқ кладилизация келесі жағдайларда туындайды:
1) постромботикалық синдром;
2) обструкцией endarтерит;
3) артрит;
4) остеомиелит;
5) тромбофлебит.
201. Іштің тамырларының атеросклерозы:
1) тұлғада;
2) варикозды веналар;
3) гангрена;
4) артроздар;
5) асцит.
202 Операциядан кейінгі өкпе эмболиясы көбіне нәтиже береді:
1) абсцесс;
2) флегмон;
3) лимфаденит;
4) флеботомбоз;
5) endarтерит.
203. Эмболияны тудыруға болмайды:
1) қан ұюы;
2) әуе арқылы;
3) май;
4) сүйек үзінділері;
5) микробтардың колониясы.
204. Газмурганың газдалған түрлерінің түрлері болмайды:
1) эдемитті;
2) былғары;
3) некротикалық;
4) флегмониялық;
5) эмфиземалы.
205. Антикоагулянттар:
1) тромбофлебит;
2) бастапқы гангрена;
3) endarтерит;
4) тромбоэмболизм;
5) атеросклерозды бұзу.
206. Ылғал гангрена жоқ:
1) Ісіну;
2) мас күйінде;
3) тері жамылғысы;
4) демаркациялық білік;
5) ауырсыну.
207. Жедел тромбозда барлығы:
1) антибиотиктер;
2) антикоагулянттар;
3) пияздар;
4) белсенді қозғалыстар;
5) қабынуға қарсы препараттар.
208. Феморальды артерияның окклюзиясының белгілері:
1) пульсация жетіспеушілігі;
2) суық жағалау;
3) ауырсыну;
4) бауыр гиперемиясы;
5) қолдың сезімталдық жоғалуы.
209. Трофикалық жараларды консервативті емдеу кезінде аяқтар қажет:
1) төсек демалысы, төменгі қолды ұстап тұру;
2) науқастың жарасынан науқасқа ағып кетуін тоқтату;
3) ойық жараның бетіне және терінің мұқият туалетіне;
4) салицилді жақпадан жасалған таңу материалдары;
5) жараға арналған жылу компрессін енгізу.
210. Тіндік некрозды туғызбайтын механикалық факторды анықтаңыз:
1) шетелдік органның қысымы;
2) гемостаттың сығылуын 2-3 сағаттан артық қысу;
3) ағзаның бұралу немесе қысылуын;
4) қан тамырлары мен нервтердің зақымдануы;
5) іріңді жараны пульсирленген антисептикалық ағынмен жуу.а.
211. Пациенттерде ауыр гангрена әсіресе ауыр:
1) обструкцией endarтерит;
2) фурункулоз;
3) гематогенді остеомиелит;
4) сүйек туберкулезі;
5) қант диабеті.
212. Арнайы емес гангрена төмендегі жағдайларда дамиды:
1) клостриалды инфекция;
2) сифилис;
3) қант диабеті;
4) улану;
5) үлкен ыдыстың тромбозы немесе эмболиясы.
213. Іштің мүшелерінің / өт қабының, ішектің және басқалардың гангренасы бар науқас / ең алдымен, көрсетіледі:
1) антибиотиктердің үлкен дозаларын енгізу;
2) антиспаснаматиканы енгізу;
3) ауырсынуды енгізу;
4) антикоагулянттар енгізу;
5) зардап шеккен органды алып тастау арқылы жедел лапаротомия.
214. Зардап шеккеннен кейінгі уақытты көрсетіңіз, оның ішінде суық сақтау жағдайында жеке саусақтарды реплантациялау мүмкін болады:
1) 6-8 сағат;
2) 8-10 сағат;
3) 10-14 сағат;
4) 14-18 сағ;
5) 18-24 сағ.
215. Жазертерит жойылған жағдайда, операциялар:
1) симпатэктомия;
2) маневрлік;
3) тромбинтимэктомия;
4) Fogarty зондын пайдаланып, кеменің кеңеюі;
5) ампутация.
216. Бөшкелер бар:
1) жасырын және айқын;
2) иматогендік және патологиялық;
3) эндогендік және экзогендік;
4) өткір, субакуталы, созылмалы және қайталанатын;
5) эритематозлы, былғары, флегмонозды және некротикалық.
Сыртқы жасанды фистула:
1) трахеокофагальды;
2) гастростомия;
3) артериовеноционды шунт;
4) холедоходиоденальды анастомоз;
5) урах.
218. Жақсы ісік клиникалық белгілерін көрсетіңіз:
1) дөңгелек пішін және лобалды құрылым;
2) қоршаған тіндерге бекітілген және сіңіріледі;
3) ұлғайған лимфа түйіндері көрінеді;
4) пальпация кезінде ісіктің ауыр болуы;
5) Ісікке ауытқу.
219. Көрсетілген ісіктердің қайсысы жақсы?
1) меланома;
2) фибротенома;
3) аденокарцинома;
4) лимфосаркома;
5) фибросаркома.
220. Рагы:
1) дәнекер тіндердің болмауы;
2) безгектік немесе эпителий эпителий;
3) қан тамырлары;
4) лимфа түйіндері;
5) бұлшық ет тегіс немесе тегіс.
221. Дәнекер тініне әсер ететін қатерлі ісік дегеніміз не?
1) фиброма;
2) липома;
3) хондрома;
4) остеома;
5) саркома.
222. Жақсы ісікке тән қандай?
1) жылдам өсуі;
2) инфильтрациялық өсу;
3) кахексия;
4) шаршау;
5) қоршаған тіндермен сәйкес келмейді.
223. Жақсы ісікке тән қандай?
1) жылдам өсуі;
2) инфильтрациялық өсу;
3) операциядан кейін қайталану үрдісі;
4) метастаздарды беру қабілетінің болмауы;
5) метаболизмге күрт әсер етеді.
224. Ісік қатерлі ісікке тән емес?
1) капсуланың болуы;
2) құрылымның атиптизмі;
3) метастаз;
4) құрылымның полиморфизмі;
5) өсудің салыстырмалы автономиясы.
225. Ісік қатерлі ісікке тән қандай қасиет болмайды?
1) лимфа тамырлары арқылы таралады;
2) іргелес маталарды егу;
3) науқастың өмір бойы болуы мүмкін;
4) тез және айқын себептермен дамиды;
5) ісік жойылғаннан кейін рецидив пайда болады.
226. Барлық зерттеулер ісіктерді анықтауға көмектеседі, тек:
1) науқастың анамнезі;
2) эндоскопиялық зерттеулер;
3) зертханалық деректер;
4) биопсиялар;
5) бактериологиялық егу.
227. Рентгенотерапия үшін қандай көрсеткіштер қажет?
1) Ісік жасушаларының төмен сезімталдығы;
2) Ісік жасушаларының жоғары сезімталдығы;
3) сәулелену аймағында некротикалық жаралардың болуы;
4) радиациялық ауру белгілері пайда болуы;
5) хирургиялық емдеу мүмкіндігі.
228. Радиациялық терапия қолданылмаған кезде?
1) тәуелсіз емдеу әдісі ретінде;
2) операциядан кейін көмекші көмекші әдіс ретінде;
3) пайдалануға дайындық тәсілі ретінде;
4) химиотерапиямен бірге;
5) жеке емдеу әдісі ретінде.
229. Қандай ісік ісігі үшін хирургиялық емдеудің абсолюттік көрсеткіші жоқ?
1) көршілес органның қысылуы;
2) ісікке киіммен тұрақты зақым келтіру;
3) жедел ісіктердің өсуі;
4) ісіктің ұзын болуы;
5) қатерлі деградацияға күдік туғызады.
230. Қатені көрсетіңіз. Абластика астында:
1) Ісіну жойылғаннан кейін спирті бар жараны емдеу;
2) пайдалану кезінде құралдарды, зығыр заттарды, қолғаптарды жиі ауыстырып отыру;
3) операция кезінде қолды бірнеше рет жуу;
4) операция кезінде массажды болдырмау және ісіктерді лампалау;
5) ісіктен тіндік кесу.
231. Антибластика басқа нәрсеге жатады:
1) антибиотиктерге қарсы препараттарды енгізу;
2) гормондық препараттарды қолдану;
3) химиотерапевтік препараттарды қолдану;
4) радиациялық терапияны пайдалану;
5) физиотерапияны жүргізу.
232. Ісік таратудың және метастазаның қандай жолы іс жүзінде мүмкін емес?
1) лимфа;
2) қан тамырлары арқылы;
3) байланыс;
4) бір пациенттен екіншісіне имплантация.
5) тікелей
233. Радиациялық терапия қандай қиындықты тудырмайды?
1) әлсіздік;
2) жүрек айнуы, құсу;
3) ұйқының бұзылуы;
4) алыстағы органдарда метастаздардың пайда болуы;
5) лейкопения.
234. Қандай пациенттерді қатерлі ісіктерден емдеу деп санауға болады?
1) ісік толық жойылады;
2) операция кезінде көрінетін метастаздар анықталмады;
3) кешенді емдеуден кейін 5 жыл өтті;
4) шағымдар жоқ;
5) барлық жоғарыда аталған.
235. Ісіктерді диагностикалау үшін зерттеу әдістері:
1) клиникалық, зертханалық және эндоскопиялық;
2) диагностикалық операциялар;
3) рентген және радиологиялық;
4) цито- және морфологиялық;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
236. Дәрігердің онкологиялық дəрежесі түсінікті:
1) күдікті ісік;
2) анамнезді мұқият жинау;
3) жалпы және арнайы зерттеу әдістерін қолдану;
4) алынған мәліметтерді талдау және синтездеу;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
237. Диагностикалық оталарға:
1) аппендэктомия;
2) холецистэктомия;
3) биопсия;
4) плевралды
дренаж салу;
5) панариции кесу.
238. Уақыт бойынша отаның түрлері:
1) жедел,
шұғыл, паллиативты;
2) жоспарлы жедел, көпкезенді;
3) жедел, шұғыл, жоспарлы;
4) радикалды, жоспарлы, паллиатиты;
5) диагностикалық, шұғыл
емес, бір кезеңді.
239. Жедел ота көрсеткіштері
1) аяқтағы
тамырлардың варикоздық ұлғаюы;
2) липома;
3) перфоратиты асқазан жарасы;
4) трофикалық жара;
5) бауыр ісігі
240. Жоспарлы ота көрсеткіштері
1) жедел
аппендицит;
2) қысылған грыжа;
3) тамырдан қан кету;
4) асфиксия
5) өт тас ауруы.
241. Хирургиялық операциядан кейін тромбоэмболиялық асқынулардың алдын алу мыналарды қамтиды:
1) төменгі қолды икемді бинтпен бинтирлеу;
2) антикоагулянттар пайдалану;
3) антиплателетикалық агенттерді пайдалану;
4) ерте көтерілу;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
242. Денсаулыққа қатысты себептер:
1) қан кетуді жалғастыру;
2) сүйек ісігі;
3) қатерлі ісік;
4) обструкцией endarтерит;
5) төменгі аяғының варикоздық тамырлары.
243. Жедел қан кету және тоқтаусыз қан кету жағдайында операция кезінде операция орындалады:
1) қан;
2) Intralipida;
3) гемодеза;
4) фибриноген;
5) эпсилонаминокапо қышқылы.
244. Радикалдық операйияға жатады:
1) холецистэктомия;
2) гастростомия;
3) илеостомия;
4) биопсия;
5) плевральдық пункция.
245. Жараны жұқтыру қаупін азайтатын алдын-ала емдеу шаралары:
1) монша;
2) антибиотикалық терапия;
3) теріні қырыңыз;
4) асқазан-ішек жолдарын тазарту;
5) жоғарыда аталғандардың барлығы.
Операциядан кейін өкпе асқынуларын болдырмауға бағытталған іс-шараны көрсетіңіз:
1) темір препараттарын тағайындау;
2) азот тотығын ингаляциялау;
3) асқазанды шаю;
4) тыныс алу жаттығулары;
5) асқазанға суық.
247. Ішектің алдын-ала дайындалу кезеңінде тағайындалуы:
1) есірткіге қарсы дәрілер;
2) шлактасыз диета;
3) зондтауды қамтамасыз ету;
4) клизмаларды тазарту;
5) асқазанға суық.
248. Жіті өткір қан жоғалтудың қан сипаттамасын жалпы талдаудағы өзгерістер:
1) ESR-ны ұлғайту;
2) гемоглобиннің деңгейін төмендету;
3) эозинофилия;
4) лейкоцитоз;
5) гематокрит арттыру.
249. Эндогенді интоксикация кезінде:
1) антиспаздықтар;
2) инфузиялық терапия;
3) ауырсынуды болдырмау;
4) антикоагулянттар;
5) жиһаздардың жиі өзгеруі.
250. Өкпе эмболиясын диагностикалауға арналған зерттеу:
1) қанның биохимиялық талдауы;
2) электрокардиография;
3) зәр анализі;
4) фибробраноскопия;
5) ревовасография.
////////////////////////////